معرفی به کرایه نشینی در نیو ساوت ولز
Introduction to your rights as a tenant in New South Wales, Australia – Dari
کرایه نشینان حق دارند!
معرفی به کرایه نشینی در نیو ساوت ولز
یک مرور کلی از حقوق قانونی تان هنگام کرایه نمودن خانه در ایالت نیو ساوت ولز، استرالیا.
این ورقه معلوماتی توسط حامیان کرایه نشینان از اتحادیه کرایه نشینان نیو ساوت ولز [Tenants’ Union NSW] و شبکه خدمات مشاوره و حمایت از کرایه نشینان [TAAS] نوشته شده است. ترجمه آن توسط ترجمانان مسلکی بررسی شده است. معلومات و ویدیوهای بیشتر را در وبسایت ما به نشانی tenants.org.au مشاهده کنید.
اگر در مورد حقوق قانونی خود به عنوان یک کرایه نشین به مشاوره نیاز دارید، با خدمات محلی مشاوره و حمایت از کرایه نشینان [TAAS] خود تماس بگیرید. جزئیات تماس [TAAS] محلی خود را در نشانی tenants.org.au/get-advice بیابید. [TAAS] محلی شما یک سازمان مستقل و غیردولتی است که معلومات، مشاوره و حمایت رایگان به کرایهنشینان ارائه میدهد.
اگر به یک ترجمان نیاز دارید، با خدمات ترجمه کتبی و شفاهی [TIS] به شماره 131450 تماس بگیرید و از آنها بخواهید با [TAAS] محلی شما تماس بگیرند. یا از جزئیات تماس آنلاین [TAAS] استفاده کنید و از آنها بخواهید با کمک یک ترجمان با شما تماس بگیرند.
همچنین میتوانید از اداره تجارت منصفانه [NSW Fair Trading] که بخشی از حکومت نیو ساوت ولز است، مشاوره کرایهنشینی دریافت کنید. برای این کار به نشانی nsw.gov.au/departments-and-agencies/fair-trading مراجعه کنید یا به شماره 133220 با آنها تماس بگیرید.
نظر خوبی است که سوابق کتبی از آنچه بین شما و صاحبخانه/راهنمای املاک رخ میدهد را پیش خود نگهداری کنید. همچنین کپی هایی از قرارداد کرایه [lease]، گزارش وضعیت خانه [condition report]، رسیدها، نامهها، ایمیلها و عکسهای خانه را پیش خود نگهداری کنید.
راهنمای املاک [real estate agent] توسط صاحبخانه برای مدیریت خانه پرداخت میشود. به یاد داشته باشید که راهنمای املاک برای صاحبخانه کار میکند.
کدام قوانین کرایهنشینی در نیو ساوت ولز را تحت پوشش قرار میدهند؟
قوانین مشخصی درباره کرایهنشینی در نیو ساوت ولز وجود دارد. اکثر کرایهنشین های مسکونی تحت پوشش قانون کرایه نشینی های مسکونی مصوبه 2010 و مقررات کرایهنشینی های مسکونی مصوبه 2019 قرار دارند. بعضی از کرایهنشینان (مانند مشترک-نشینها و ساکنان اتاقهای کرایی « boarders and lodgers») تحت پوشش قانون کرایه نشینی های مسکونی قرار نمیگیرند – به بخش زیر مراجعه کنید.
قانون کرایه نشینی های مسکونی موارد زیر را تحت پوشش قرار میدهد:
● کرایه نشینان شخصی که دارای یک قرارداد کرایه نشینی مسکونی کتبی یا شفاهی هستند که به عنوان قرارداد کرایه [lease] نیز شناخته میشود.
● کرایه نشینان خانه های اجتماعی [social housing] – از جمله خانه های عامه [Homes NSW]، خانه های محلی و اداره مسکن بومیان. کرایه نشینان خانه های اجتماعی طبق قانون مربوطه حقوق و مسئولیتهای مشخصی دارند.
● کسانی که یک خانه را در یک مجموعه زمین اجاره ای [land lease community] کرایه میکنند.
قانون کرایه نشینی های مسکونی موارد زیر را تحت پوشش قرار نمیدهد:
● مشترک-نشینها و ساکنان اتاقهای کرایی [boarders and lodgers]
● کرایه نشینان دست دوم بدون یک قرارداد کتبی
● مالکان خانهای که ساحه ای را تحت یک مجموعه زمین اجارهای [land lease community] کرایه میکنند
● کرایه نشینان تحت حمایت [protected tenants] – یک گروپ خاصی از کرایه نشینان
● مراکز نگهداری سالمندان، مراقبتهای موقت، خانههای سالمندان، قراردادهای اقامت در اماکن تقاعدی و شفاخانهها
● هوتلها، موتلها، آپارتمانهای دارای خدمات و خوابگاههای مسافرتی (Backpackers)
● اقامتگاههای موقت مانند پناهگاهها [refuge] و اقامتگاههای بحران؛ قراردادهای طولانیمدت پارکهای تفریحی؛ اقامتگاههای کرایی کوتاهمدت حداکثر 3 ماهه که محل سکونت اصلی شما نباشد، مانند کرایههای رخصتی ها از طریق [Airbnb]
● املاکی که عمدتاً برای کسبوکار، تجارت، مسلکِ کاری یا زراعت استفاده میشوند
● بعضی ترتیبات خاص دیگر
اگر قانون کرایه نشینی های مسکونی شرایط شما را تحت پوشش خود قرار ندهد، بخشهایی از این ورقه معلوماتی ممکن است برای شما کاربرد نداشته باشد. اگر مطمئن نیستید، برای مشاوره با [TAAS] محلی خود تماس بگیرید.
NSW Civil and Administrative Tribunal – NCAT چیست؟
محکمه مدنی و اداری نیو ساوت ولز [NSW Civil and Administrative Tribunal – NCAT] یک نهاد حقوقی مستقل است که صلاحیت تصمیمگیری در مورد اختلافات بین صاحبخانهها و کرایه نشینان در قضایای کرایه نشینی های مسکونی را دارد. [NCAT] یک محکمه رسمی نیست، اما تصامیم آن از نظر قانونی لازمالاجرا میباشند. [NCAT] میتواند احکامی در مورد سپرده ضمانت، اخراجها، ترمیمات، حیوانات خانگی و سایر جنبههای کرایهنشینی صادر کند. شخصی که به قضیه رسیدگی میکند و در [NCAT] تصمیم میگیرد، [Tribunal Member] نامیده میشود.
[NCAT] تلاش میکند از کلمات ساده و پروسه آسان استفاده کند. شما به عنوان یک کرایه نشین معمولاً خودتان از خود وکالت میکنید. برای بهترین چانس موفقیت تان، قضیه خود را به وضوح و همراه با مدارک و شواهد ارائه دهید.
اگر به یک ترجمان نیاز دارید، این موضوع را در درخواست خود ذکر کنید یا زمانی که اعلامیه جلسه استماع را دریافت کردید به [NCAT] اطلاع دهید. [NCAT] یک ترجمان رایگان برای تان فراهم خواهد کرد. ترجمانان وکیل شما نیستند و به شما مشوره نمیدهند؛ وظیفه آنها این است که اطمینان حاصل کنند هر آنچه گفته میشود به طور دقیق ترجمه شود.
وقتی برای اولین بار به [NCAT] میروید، تشویق خواهید شد تا با صاحب خانه/راهنمای املاک به یک توافق برسید – به این کار مصالحه [conciliation] میگویند و ممکن است یک مصالحهگر برای کمک تان در آنجا حضور داشته باشد.
اگر به کدام توافقی نرسید، [NCAT] با تطبیق نمودن قانون بر مدارک و شواهدی که شما و صاحبخانه ارائه میدهید، در مورد اختلاف یک تصمیم را اتخاذ خواهد کرد. شما باید مدارک و شواهدی مانند عکسها، اظهاریه های کتبی، گزارشها و کپی ایمیلها را ارائه کنید.
اگر یک اعلامیه ای درباره جلسه استماع [notice of hearing] در [NCAT] دریافت کردید، همیشه باید در آن شرکت کنید، حتی اگر صاحبخانه بگوید نیازی به رفتن ندارید. اگر حاضر نشوید، این احتمال وجود دارد که یک تصمیم در غیاب شما گرفته شود.
اگر نیاز دارید به [NCAT] حاضر شوید، نظر خوبی است که ابتدا از خدمات مشاوره و حمایت از کرایه نشینان محلی [TAAS] خود مشاوره بگیرید.
شروع کرایهنشینی شما
هنگامی که برای خانه کرایی درخواست میدهید و زمانی که کرایهنشینی را آغاز میکنید، حقوق و مسئولیتهایی دارید. صاحبخانه/راهنمای املاک باید از قوانین پیروی کرده و معلومات مشخصی را به شما ارائه دهد. بسیار مهم است که پیش از شروع کرایه نشینی، از خانه بازدید کنید.
به شما باید یک کاپی از قرارداد کرایه نشینی مسکونی [residential tenancy agreement] که معمولاً قرارداد کرایه [lease] نیز نامیده میشود، داده شود. قرارداد کرایه معمولاً به صورت کتبی است، گرچند میتواند شفاهی نیز باشد. یک قرارداد کرایه معیاری وجود دارد که بیشتر صاحبخانهها از آن استفاده میکنند. قرارداد کرایه از نظر قانونی لازمالاجرا میباشد. نظر خوبی است که برای خواندن قرارداد کرایه تان وقت بگذارید – به بخشهایی که خط خوردهاند یا شرایطی که اضافه شده اند، توجه کنید. شرایط اضافی در صورتی که هم شما و هم صاحبخانه با آنها موافقت کنید، میتوانند گنجانده شوند، به شرطیکه که با قانون کرایه نشینیهای مسکونی یا هر قانون دیگری در تضاد نباشند.
در بیشتر موارد پس از اینکه قرارداد کرایه را امضاء میکنید، از شما خواسته میشود 2 هفته کرایه و یک سپرده ضمانت [bond] را پیشاپیش پرداخت کنید. مبلغ سپرده ضمانت حداکثر میتواند به اندازه 4 هفته کرایه باشد. سپرده ضمانت مانند یک پول امنیتی است. اگر شرایط قرارداد کرایه را نقض کنید یا فراتر از فرسودگی معمول به خانه آسیب برسانید، صاحبخانه میتواند برای یک قسمتی از پول سپرده ضمانت یا کل مبلغ آن ادعا درج کند. مبلغی که برای سپرده ضمانت پرداخت میکنید نزد [NSW Fair Trading] نگهداری میشود. نظر خوبی است که سپرده ضمانت را مستقیماً با استفاده از سیستم آنلاین سپرده های ضمانت کرایه (Rental Bonds Online) ثبت کنید.
شما ملزم به پرداخت بیشتر از 2 هفته کرایه بهطور پیشپرداخت نیستید.
به شما باید یک گزارش وضعیت خانه [condition report] که توسط صاحبخانه خانه پری شده است، داده شود. تکمیل دقیق و سرِوقت گزارش وضعیت – در ظرف 7 روز پس از دریافت کلیدها – بسیار مهم است. در این گزارش، حتماً هر چیزی را که ناپاک یا آسیبدیده است یا نیاز به ترمیم دارد، یادداشت کنید. همچنین گرفتن عکس ها نظر خوبی است. اگر در پایان قرارداد، اختلافی بر سر سپرده ضمانت پیش بیاید، گزارش وضعیت مدرک مهمی به شمار میرود. خانه تان، از جمله هرگونه فضای بیرونی خانه، باید در وضعیت ایمن، پاک و مناسب به شما تحویل داده شود.
اگر درباره شروع یک کرایهنشینی به مشاوره نیاز دارید، با خدمات مشاوره و حمایت از کرایه نشینان محلی [TAAS] خود تماس بگیرید.
در جریان کرایهنشینی شما
شما باید کرایه را سرِوقت پرداخت کنید. لازم است که شما نسبت به تاریخ تعیین-شده، 2 هفته زودتر کرایه را پرداخت کنید، اما نه به صورت همیشه. صاحبخانه باید یک گزینه بدون فیس و قابل دسترس را برای پرداخت کرایه شما فراهم کند. گزینهها باید شامل انتقال بانکی الکترونیکی و از طریق سنترلینک (Centrepay) باشند. اگر به صورت حضوری یا با یک چک پرداخت میکنید، باید به شما رسید کرایه داده شود. همچنین نظر خوبی است که سوابق پرداختهای کرایه خود را پیش تان نگهداری کنید.
اگر از پرداخت کرایه خود عقب بمانید، مرتکب نقض [breach] قرارداد کرایه شدهاید. این امر میتواند منجر به تخلیه [eviction] شود، اما مراحلی وجود دارد که میتوانید برای حفظ کرایهنشینی خود انجام دهید. در این صورت فوراً به دنبال مشاوره باشید.
قوانین حقوقی درباره افزایش کرایه وجود دارد. صاحبخانه/راهنمای املاک نمیتواند بیش از 1 بار در 12 ماه کرایه شما را افزایش دهد. آنها همچنین باید حداقل 60 روز قبل از افزایش کرایه، اعلامیه کتبی به شما بدهند. اگر افزایش کرایه نامعتبر یا بیش از حد باشد، میتوانید آن را در محکمه مدنی و اداری نیو ساوت ولز [NCAT] به چالش بکشید. شما باید در مدت 30 روز پس از دریافت اعلامیه، درخواست خود را به [NCAT] ارائه دهید.
معمولاً صاحبخانه مسئول نصب اولیه تأسیسات [utilities] مانند آب، برق، گاز و تلیفون منزل میباشد. کرایه نشین معمولاً هزینه مصرف این تأسیسات را پرداخت میکند – تا زمانی که دارای یک میتر جداگانه باشند.
اگر میخواهید یک حیوان خانگی نگهداری کنید، به موافقت صاحبخانه نیاز دارید، به جز برای حیوانات کمکی تایید-شده [assistance animal]. صاحبخانه/راهنمای املاک نمیتواند بدون دلیل موجه با درخواست شما مخالفت کند یا شرایط نامعقولی برای نگهداری حیوان خانگی تعیین کند. اکنون یک پروسه رسمی با قوانین مشخص برای درخواست نگهداری حیوان خانگی وجود دارد. شما میتوانید فرمه معیاری درخواست نگهداری حیوان خانگی را از وبسایت حکومت NSW دانلود کنید.
شما مسئول پاک نگه داشتن خانه به صورت معقول و مراقبت از آن هستید. اگر میخواهید در مکان کدام تغییراتی بیاورید، کدام چیزی اضافه کنید یا کدام قفلی را تبدیل کنید، باید اجازه کتبی صاحبخانه را بگیرید.
اگر خانه نیاز به ترمیمات [repairs] داشته باشد، باید به صورت کتبی به صاحبخانه/راهنمای املاک اطلاع دهید، از جمله اینکه میخواهید آنها در این باره چه اقدامی انجام دهند. آنها مکلف هستند ترمیمات لازم را در مدت زمان معقولی انجام دهند. شما حق داشتن خانه ای را دارید که در یک وضعیت ترمیماتی مناسب، ایمن و امن باشد.
شما مستحق آرامش، آسایش و حریم خصوصی [peace, comfort and privacy] معقول در خانه کرایی خود هستید. صاحبخانه/راهنمای املاک باید هنگام تمایل به بازدید، اعلامیه مناسب قبل از وقت به شما بدهد. شما مستحق 2 روز اعلامیه کتبی برای دسترسی جهت انجام ترمیمات هستید، مگر اینکه ترمیمات فوری باشند. بازرسیها به حداکثر 4 بار در هر دوره 12 ماهه، با حداقل 7 روز اعلامیه کتبی از قبل در هر بار محدود میشود. شما نباید در آرامش، آسایش یا حریم خصوصی همسایگان خود دخالت کنید.
اگر میخواهید خانه را به کرایه دستدوم [sub-let] بدهید یا کرایه خود را به شخص دیگری واگذار کنید، باید اجازه کتبی صاحبخانه را بگیرید. اگر در یک خانه مشترک زندگی میکنید و نام همه افراد در قرارداد کرایه ذکر نشده است، ممکن است یک کرایه نشین اصلی [head-tenant] و کرایه نشین فرعی [sub-tenant] وجود داشته باشد. نظر خوبی است که کرایه نشینان اصلی و کرایه نشینان فرعی یک قرارداد کتبی داشته باشند.
قوانین حقوقی متفاوتی برای مشترک-نشینها و ساکنان اتاقهای کرایی وجود دارد. اگر در یک مکان مشترک ثبتشده [boarding house] یا یک خانه مشترکی زندگی میکنید که در آن صاحبخانه، یا مدیر مقیم یا سرپرست کنترول قابلتوجهی بر مکان دارد، ممکن است یک مشترک-نشین یا ساکن اتاقهای کرایی موقت محسوب شوید.
اگر اختلافی با صاحبخانه یا راهنمای املاک پیش آمد، نظریه خوبی است که با مذاکره شروع کنید. اگر نتوانستید به یک توافق برسید، از خدمات مشاوره و حمایت از کرایه نشینان محلی خود [TAAS] درباره درخواست دادن به [NCAT] یا ارائه شکایت به [NSW Fair Trading] مشوره بگیرید.
پایان دوره کرایهنشینی
اگر قصد ترک نمودن خانه را دارید، قوانین به نوع قرارداد کرایه و دلیل پایان دادن به کرایهنشینی تان (در صورت وجود) بستگی دارد. در بیشتر موارد، شما یک اعلامیه ختم قرارداد [termination notice] کتبی به صاحبخانه یا راهنمای املاک میدهید و طبق اعلامیه خود خانه را تخلیه میکنید. کرایهنشینی شما زمانی به پایان میرسد که نقل مکان کرده و کلیدها را تحویل دهید. شما میتوانید پیش از تاریخ ذکر شده در اعلامیه خود خانه را تخلیه کنید، اما در صورتیکه کدام توافق با صاحبخانه صورت نگیرد، باید کرایه را تا پایان دوره اعلامیه پرداخت کنید.
دو نوع از قرارداد کرایه وجود دارد:
● قرارداد با دوره ثابت [fixed term] – برای یک دوره مشخص، برای مثال، 12 ماه
● قرادادِ دورهای [periodic] – جاری، بدون مشخص شدن دوره ثابت
در پایان یک دوره ثابت، قرارداد کرایه بهطور خودکار به نوع دورهای (جاری) تبدیل میشود، مگر اینکه توسط شما یا صاحبخانه پایان یابد.
اگر در یک قرارداد دورهای [periodic] هستید، میتوانید بدون ذکر دلیل، اعلامیه ختم قرارداد را با حداقل 21 روز مهلت ارائه دهید. اگر در یک قرارداد کرایه با دوره ثابت [fixed-term] هستید یا دلیل قانونی خاصی برای پایان دادن به کرایهنشینی دارید، قوانین متفاوتی تطبیق میشود. اگر در جریان دوره ثابت و بدون دلیل مشخصشده قانونی خانه را ترک کنید، هزینه فسخ قرارداد (break fee) تطبیق خواهد شد. اگر در یک قرارداد با دوره ثابت [fixed-term] هستید، پیش از هرگونه اقدامی معلومات یا مشاوره بیشتری دریافت کنید.
شما مکلف هستید خانه را در همان حالتی که در شروع کرایه تحویل گرفته بودید، پس تحویل دهید، به استثنای فرسودگی و استهلاک عادی. نظر خوبی است که هنگام تخلیه خانه، از آن عکس بگیرید.
پس از اینکه خانه را تخلیه کردید، میتوانید سپرده ضمانت خود را مطالبه کنید. سپرده ضمانت پول خود شماست و تمام آن باید به شما بازگردانده شود، مگر اینکه صاحبخانه ادعای مشروعی داشته باشد. ادعاهای مشروع شامل مصارف معقول موارد زیر میشود:
● کرایه یا سایر مصارفی که بدهکار هستید
● ترمیمات – اگر شما، ساکن دیگر یا مهمان به خانه آسیبی فراتر از فرسودگی و استهلاک عادی [fair wear and tear] وارد کرده باشید
● پاک کاری – اگر بخشی از خانه را به صورت معقول پاک تحویل نداده باشید
● تبدیل قفلها یا سایر تجهیزات امنیتی – اگر این موارد را بدون رضایت صاحبخانه تغییر داده، حذف کرده یا اضافه کرده باشید
شما میتوانید به محض اینکه خانه را تخلیه کردید، سپرده ضمانت خود را مطالبه کنید. نیازی ندارید تا منتظر امضای صاحبخانه/راهنمای املاک بمانید. اگر آنها بخواهند به مطالبه شما اعتراض کنند، باید به محکمه مدنی و اداری نیو ساوت ولز [NCAT] درخواست دهند.
اگر آنها ابتدا راجع به سپرده ضمانت شما ادعایی بکنند و شما با این کار شان مخالفت کنید، شما میتوانید به [NCAT] درخواست دهید. سپس [NCAT] تصمیم خواهد گرفت که سپرده ضمانت چگونه پرداخت شود.
اگر صاحبخانه/راهنمای املاک از شما بخواهد که خانه را ترک کنید، باید قرارداد کرایه شما را پایان دهد. آنها باید یک اعلامیه ختم قرارداد [termination notice] معتبر به شما بدهند یا به NCAT درخواست دهند. اعلامیه ختم قرارداد باید شامل تعداد روزهای مهلت مناسب، یک دلیل معتبر برای پایان دادن به قرارداد و مدارک آن باشد. دلایل معتبر برای پایان دادن به کرایهنشینی شما عبارتند از:
● اگر قرارداد را نقض کرده باشید – برای مثال کرایه پرداخت-نشده، یا استفاده از خانه برای مقاصد غیرقانونی
● فروش خانه
● بازسازیهای اساسی
● صاحبخانه یا خانوادهاش قصد نقل مکان به آنجا را دارند
● دلایل دیگر
یک اعلامیه ختم قرارداد به خودی خود به کرایهنشینی شما پایان نمیدهد. کرایهنشینی شما زمانی به پایان میرسد که خانه را تخلیه کرده و کلیدها را تحویل دهید. اگر تا روز تعیین شده در اعلامیه خانه را تخلیه نکنید، صاحبخانه میتواند برای دریافت حکم ختم قرارداد [termination order] به [NCAT] درخواست دهد. یک حکم ختم قرارداد به کرایهنشینی خاتمه میدهد و یک روز را که باید تا آن زمان خانه را تخلیه کنید، مشخص میسازد. صاحبخانه/راهنمای املاک نمیتواند شما را به اجبار اخراج [evict] کند – فقط [NCAT] چنین اختیاری دارد. اگر تا روز مشخص شده در حکم ختم قرارداد خانه را تخلیه نکنید، صاحبخانه میتواند حکم تصرف [warrant for possession] را از [NCAT] دریافت کند. با این حکم، یک افسر نظم عامه [Sheriff] میتواند شما را به اجبار از خانه اخراج کند.
قوانین خاصی درباره پایان دادن به کرایهنشینی در شرایط خشونت خانگی، فروش خانه، حوادث طبیعی – مانند آتشسوزی یا سیل – و تصرف ملک توسط نهاد قرضه دهنده (بانک) وجود دارد.
اگر در مورد پایان دادن به کرایهنشینی به مشاوره نیاز دارید، با خدمات مشاوره و حمایت از کرایه نشینان محلی [TAAS] خود تماس بگیرید.
معلومات بیشتر
● جهت کسب معلومات، راهنماییها و ویدیوها از [Tenants’ Union NSW] و [TAAS] به نشانی tenants.org.au مراجعه کنید
● جهت کسب معلومات از حکومت نیو ساوت ولز به نشانی nsw.gov.au/housing-and-construction/renting-a-place-to-live مراجعه کنید یا با شماره 20 32 13 تماس بگیرید
● جهت کسب مشاوره رایگان و مستقل در زمینه کرایه با خدمات مشاوره و حمایت از کرایه نشینان محلی [TAAS] خود به نشانی tenants.org.au/get-advice تماس بگیرید
اگر به ترجمان نیاز دارید، در قدم اول با شماره 50 14 13 تماس بگیرید.
سلب مسئولیت
این ورقه معلوماتی فقط به هدف راهنمایی راجع به قانون تهیه گردیده و نباید بهعنوان جایگزین مشاوره حقوقی مورد استفاده قرار گیرد. این معلومات بر اشخاصی قابل تطبیق میباشد که در ایالت نیو ساوت ولز، استرالیا سکونت دارند یا تحت تأثیر قوانین نافذه در آن ایالت قرار دارند. حق چاپ به اتحادیه کرایه نشینان نیو ساوت ولز (©Tenants’ Union of NSW) محفوظ میباشد.
این ورق معلوماتی آخرین بار در فبروری 2026 بهروزرسانی شده است.


